Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Κανείς δεν γελάει.









 Στον παράδεισο μου 
η μονή ώρα είναι εκεί.
Καθηλωμένη στο πάτωμα.
Με δυο καρφιά
και τρεις τσιχλόφουσκες
Ξεκοιλιασμένη
λιπαρή.
Παραδομένη
στην εκτροπή.
 
Στον παράδεισο μου κανείς
δεν έχει μια ζωή.
Έχει πολλές
κι έτσι γίνεται θεός
και οι ζωές τους
μήτρες θεϊκές.
Αχλάδια
 κίτρινα
πράσινα.
Είδωλα
κρεμασμένα στα δάχτυλα τους.

 Στον παράδεισο μου 
η μόνη πόρνη είμαι εγώ.
Λατρεμένη.
 Απόκληρη.
 Υπέροχη.
Χωρίς μετάνοια
Χωρίς λουρί
Χωρίς δάκρυ να εξαγνίζει.
Αγορασμένη 
μα ποτέ
πουλημένη.


  Στον παράδεισο μου
 γίνομαι η αρχή
 η μέση
το τέλος.
 O ιδρώτας
 το κουνούπι
 και η πλήξη.
 Γαβγίζω.
Ουρλιάζω
Κουλουριάζομαι.
Το δεξί μου μάτι βουλιάζει
 μέσα στο κρανίο μου.
Κανείς δεν γελάει
 στον παράδεισο μου.

 Κανείς δεν γελάει
      Κανείς δεν γελάει....