Αύγουστος

ph.Otto Umbehr

πφφ..
Αύγουστος..
Μήνας λιπώδης.
Ράθυμος.
Βουβός.
Σταματημένος.
  Η Κυριακή του Χρόνου..

Πυρετός.

ph. Leon Levinstein

Νευρική διαταραχή

Επεισόδια σιελόρροιας

Ανεξέλεγκτος λυγμός

Νοσταλγία φτυσμένη από ένα άρωμα  

Ληγμένες Λολίτες

αφήνουν στο σκόρπισμα τους

κορδελάκια κι ακράτειες

Τρυφεροί κυνόδοντες

λίγο τσαλακωμένοι

Αστικά παραμύθια

Βλέμματα

Λανθάνοντα αποτυπώματα

Η πόλη απολυμένη απειλεί

"οι μόνοι στρατοί που σεβάστηκαν την νεκρό του Θεού

πολέμησαν μέσα σε βιβλία"

Πρωτότοκοι Καιν

Κοσμική φυσαλίδα

Όμοροι θυμοί

Άταφοι νεκροί

 Γάμοι φαντασμάτων 
 Κροταφικός σφυγμός
Παύση

Δεν θυμάμαι αν σταμάτησα το κάπνισμα γιατί ήμουν άρρωστη

ή αν αρρώστησα γιατί σταμάτησα να καπνίζω.

Όνειρο

ph. isa marcelli

Το αγόρι έφτιαχνε μουσική

χτυπώντας τις παλάμες στο στέρνο του

Μου μίλησε δείχνοντας με με το δάχτυλο

 Μπουκιά μπουκιά κι απ' το στόμα ανακαλύψαμε πως έχουμε ψυχή 

Μπουκιά μπουκιά κι απ' το στόμα φτάνουμε στο θάνατο 

Μπουκιά μπουκιά και σ' άλλο στόμα γινόμαστε ζωή.

Βρήκα τις μνήμες για να σταθώ πλάι σου

Βγάλε τη μάσκα σου κι έλα να πεθάνεις μαζί μου

Ο χρόνος είναι ένας λεκές στην αιωνιότητα

Αστιγματισμός

ph. wim delvoye x ray

Με τον εραστή μου γιορτάζουμε τις μνήμες 
που δεν γεννήσαμε πότε.

Τις βαφτίζουμε και τις φυτεύουμε σε γλάστρες στο μπαλκόνι.

"Σε άγγιζα στον ύπνο μου και ξύπνησα χορτάτος"
  μου μιλάει αυτός.

Όταν δεν με κοιτά, βάζω τρικλοποδιά με το δάκτυλο  στους περαστικούς.

Του, τους δείχνω να γελάει.

"Μουρλό μου" 
 προσεύχεται αυτός.

Με διυλίζει τ' απογεύματα,
 μ' απλώνει στον καναπέ.

Πασπατεύω πρόστυχα τ' απλωμένο αποτέλεσμα,
 συμφωνώ.

Γι αντάλλαγμα , του μαθαίνω ν' αγαπάει  τις καταιγίδες.

Με την γλώσσα  αρπάζω τις τελείες και τις τραγουδώ γραμμές

ευθείες, 
καμπύλες,
 κόκκινες,
 αλμυρές,
 ζεστές,
 συρμάτινες

 τέμνουν,  εξάπτουν, ενώνουν, γεμίζουν.

"Ζηλεύω" 
χαμογελάει αυτός.

 Με τον εραστή μου γιορτάζουμε τα μάτια που δεν γιατρέψαμε πότε.

Τα τρίβουμε και τα φιλάμε,
 τα φορτώνουμε

σε έκτροπες τροχιές,
 το φως ανάποδα να καβαλάνε.

 "Ευχαριστώ"
 ονειρεύεται αυτός.

ο Αγαπητικός μου.

 ph. Nopi F

Ξυπνώ

Η γλώσσα του μιλάει μέσα στο στόμα μου

με κάνει να συρθώ γι να ακουστούν αυτά που έχω να του πω

Στα μάτια μου φτύνει θυμούς και προσευχές

τις βεβαιότητες που έχτιζαν να σβήσει.

 Ξυπνώ

Τα πόδια του με δένουν

σ ένα κορμί που είναι πάντα πιο ζεστό.

Η φωνή του με συστήνει

λυγμό και ύβρης στους θεούς του

 Ξυπνώ

Η μυρωδιά του στα ρουθούνια μου

κλεμμένη ανάσα που με σώζει.

Μαλώνει με τα χέρια μου

που ψάχνουν να φτιάξουν τον καφέ.

Άχτι και νίκη

"Δικά μου...δικά μου"  πανηγυρίζει. 

Ξυπνώ

Πιάνει τις λέξεις του  με σύρματα

 κλωστές, μπογιές κι αλάτι 

τις ρωγμές στα γόνατα μου να καλύψει.

Τα χέρια του κάνει σκαλί,κουρνιάζω

πάνω από το πλήθος

Χαμογελώντας με  σπρώχνει και πετάω.

Ξυπνώ

Κάθε πρωί με γλιτώνει από κει που έμενα ίδια.

Κάθε πρωί μαθαίνω κι αγαπώ  

ως γυναίκα 

και όχι  μάνα.

Τιμολέων.

ph. Andrew Lyman

Ο Τ χάζευε στον διάδρομο με τις σοκολάτες

Η λίστα με τα ψώνια του είχε αριθμημένα 3 πράγματα αλλά ο Τ

ηδονιζόταν με την ιδέα να την ξεγελάσει και να χώσει στο καλάθι του

κάτι παραπάνω.

Φασαρία από κουτιά που γκρεμίζονται τράβηξε την προσοχή του

Γυρίζοντας είδε  την γυναίκα που προσπαθούσε να τα μαζέψει,

αναψοκοκκινισμένη να του χαμογελάει αμήχανα.

Ο Τ. ανταπέδωσε και αποφεύγοντας  τον πειρασμό 
άφησε  2 πλάκες σοκολάτας  στο ράφι.

Περιπλανήθηκε άσκοπα στους διαδρόμους του σούπερ μάρκετ για λίγη ώρα,

και όταν έφτασε στο ταμείο
 η αδέξια γυναίκα βρισκόταν μπροστά  του στη σειρά.

Πλησίασε μάλλον παραπάνω από ότι θα έπρεπε

και ένιωσε τα μακριά της μαλλιά να του γαργαλάν το μπράτσο.

Ήταν μαύρα , γυαλιστερά και εντυπωσιακά ίσια.

Έσκυψε ανεπαίσθητα  έτσι που η μυρωδιά της τρύπωσε στα ρουθούνια του

Καμένη Ζάχαρη σκέφτηκε και χαμογέλασε.

Ο καιρός δεν είχε χαλάσει ακόμα αν και μέσα Δεκέμβρη 
και ο Τ. απολάμβανε κάθε ευκαιρία που του δινόταν για περπάτημα.

Καθάριζε το μυαλό του έτσι.

Περπατούσε και χαμογελούσε κουνώντας την σακούλα με τα ψώνια
 σαν παιδάκι που γυρνάει από το σχολείο.

Η Καμένη ζάχαρη του έφερε  ένα γλυκό μυρμήγκιασμα στο σβέρκο

Και μια αδημονία στο στομάχι που τον έκανε να θέλει να τραγουδήσει.

Πρόλαβε την πόρτα της εισόδου προτού κλείσει.

Την κράτησε  ανοιχτή για μερικά εκατοστά έτσι ώστε  να βλέπει την γυναίκα 
που κοντοστεκόταν και ξεδιάλεγε τους φακέλους 
που είχε πετάξει ο ταχυδρόμος στην είσοδο.  

Γλίστρησε αθόρυβα και σβέλτα πίσω της και με μια κίνηση την έπιασε από το σβέρκο και την  πέταξε με δύναμη στον τοίχο.

Αυτή  μισοζαλισμένη έκανε ένα δυο βήματα και σωριάστηκε στο δάπεδο.

Ο Τ.  ακούμπησε την σακούλα του κάτω, 
 και την έστησε στα τέσσερα.

Η καμένη ζάχαρη  κάτι πήγε να ψελλίσει αλλά μονό φθόγγοι βγήκαν από το στόμα της

Ο  Τ. την καβάλησε σαν αλογάκι και αυτή λύγισε από το βάρος του

Είχε αρχίσει να κλαψουρίζει βουβά.

Ο Τ.   της ψιθύρισε :

-Μη φοβάσαι , δεν θα σε γαμήσω…θέλω να φανείς δυνατή

 Την τράβηξε από την μέση και την έστησε πάλι στα τέσσερα.
Αυτή  τη φορά στηρίχθηκε  στα πόδια του κι έτσι η γυναίκα κράτησε την πόζα που της έδωσε.
Έχωσε τα δάχτυλα του μέσα στα μαλλιά της κι άρχισε να τα χαϊδεύει

Τα έπιασε όλα μαζί και βούτηξε μέσα τους ανασαίνοντας βαθιά

Τα έτριψε με δύναμη στο πρόσωπο του το λαιμό του το στήθος του.

Η γυναίκα  ακίνητη τεντωμένη  με το στόμα ανοιχτό σε ένα μορφασμό πόνου έκλαιγε αθόρυβα .

Ο Τ. μάζεψε  πάλι τα μαλλιά της σε μια σφιχτή αλογοουρά  έβγαλε ένα κοπίδι από την τσέπη του και της τα έκοψε με αργές και  σταθερές κινήσεις

Η γυναίκα άρχισε να φωνάζει .
Ο Τ. της χτύπησε απότομα το κεφάλι στο πάτωμα.

Αυτή την φορά την άφησε αναίσθητη

Τύλιξε τα μαλλιά στην παλάμη του κουλούρα  και τα έχωσε στην εσωτερική τσέπη από το μπουφάν του.

Παρατήρησε ότι τα ψώνια της, είχαν σκορπίσει στο πάτωμα από την αναστάτωση.

Τα μάζεψε γρήγορα στις  σακούλες τους και τα άφησε δίπλα της.
Έσκυψε και της ψιθύρισε στο αυτί

-Είσαι ελεύθερη από τα πάθη που πιστώνεις.

Πήρε τα ψώνια του και βγήκε από την πολυκατοικία

Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά και νόμιζε ότι θα σπάσει

Του ‘ρθε όρεξη για μακαρονάδα.

Μετάνιωσε που δεν αγόρασε τις σοκολάτες.

Ευχή.

ph. unknown

Εκεί που θα πας σήμερα

Πρόσεχε

Μην πατήσεις τα κεραμίδια του κάτου κόσμου
Μορφασμοί Θεών, δεμένοι στον πάσαλο του χρόνου.
Κρατάν την μυρωδιά σου στα ρουθούνια τους, κι αλυχτάνε.
Δεν θέλουν να ελευθερωθούν.
Σε λαχταράν και περιμένουν
Θα σχίσουν τις σάρκες που σε ντύνουν όταν ερωτεύεσαι 
Γυμνό γεωγραφικό στίγμα.
Χώμα και δόντια θα σ αφήσει.
Αν σ' ακούσουν, μην κρυφτείς
Ούρλιαξε πάνω από τον ζόφο
Θυμήσου ένα ήχο
Γέλα δυνατά
Μην παρακαλέσεις,
κι αν προλάβεις χόρεψε
Δεν υπάρχει λήθη, στ' αδήριτο του θανάτου
κι οι φωτιές τ' Αγέραστου  είναι απάτη.

Να προσέχεις που πατάς και να φτύνεις τον κόρφο σου