Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2016

Tο νερό.







Tο νερό δεν είναι εμπόδιο
Tα σώματα  φτιάχνουν  γέφυρες
30.000 πτώματα
Aυτό το χώμα ανασαίνει με σφαγή
Eνα λάθος και θα χάσω το γεύμα μου
Aκόμα ένα και θα σπάσω το σβέρκο μου
Kρύβομαι  μέσα στις φωνές
 Iχνηλατώ τις πέτρες

Θέλει  πονηρία
 όχι  τύχη
 να πας εκεί
 που άλλος δολοφόνος δεν έχει τραφεί

Σάββατο 20 Αυγούστου 2016

Φαντάσματα




art Timwnas 

 

Σε τάφους  ρηχούς  μας θάψανε
 και  το σκάμε όταν βρέχει
Στις στάσεις ψάχνουμε δανεικά αυτιά
χαζεύοντας τις
ρωγμές που σκαρφαλώνουν στα σώματα
 Τα ταξιδεύουνε μέχρι να γίνουν χώμα
Βασιλιάδες κι αποπαίδια των λυγμών   
ζητάμε τσιγάρα 
 κερνάμε καραμέλες 
 αδειάζουμε τις τσέπες των περαστικών 
 Φοβούνται
όταν μας κοιτάζουν στον καθρέφτη το πρωί
και τους παγώνουμε το σβέρκο
όταν γελάνε δυνατά
Κανένας έρωτας δεν θα τους κρύψει
ούτε λέξεις θα τους ζεστάνουν

Πόσο υπάκουοι γίνονται όλοι όταν κρυώνουν
Μπορείς να κατακτήσεις τον κόσμο ψιθυρίζοντας νανουρίσματα 

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2016

Ζέστη.





πόσο θέλω να χορέψω
μούδιασαν τα πόδια μου
μέσα στα όνειρα
 κι οι μουσικές
σωπάσαν στις ουλές μου

μη γελάς
αυτή η ζέστη καταπίνει όλη την πόλη 
μισοχωνεμένο φαΐ στο στομάχι της 
καμιά αντίσταση
καθόλου βροχή
θα την φτύσει όταν δροσίσει 
ναρκωμένη 
και μισή 

φίλα με
κάτι μου μασουλάει την ρώγα
και δεν είσαι εσύ
φοβάμαι να κοιτάξω
και την κόβω
μ' αυτήν που περισσεύει
θηλάζω την ζάχαρη
χαρτιά
το τραπέζι
 τα παπούτσια σου

τόση σπατάλη μέσα στην ησυχία
 μια μέρα ακόμα κι ίσως τελειώσουμε
αντέχεις;;;

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016

το γαμήσι







το γαμήσι 
 είχε τεθεί υπό εκκαθάριση
εδώ και χρόνια
ορκωτοί λογιστές
με προσήλωση στο καθήκον
το τακτοποίησαν
σε πρωτοσέλιδα
και
 μακροσκελή ποιήματα
το μούλιασαν  σε χλώριο
το κάρφωσαν στα μάτια
το κήρυξαν στα περίπτερα
ομοιόμορφο
ακτινοβόλο
χαμογελαστό
άοσμο 
εύγλωττο
αντιβιοτικό 
πολιτικά ορθό
από το συν στο πλην 
 στο επί
στο
μι εις τη νιοστήν

μα το γαμήσι
δεν κατάφερε να βρει αγοραστή
 θα διακόψει σταδιακά τη λειτουργία του...

θα αναφέρεται ως  βρεφική λέξη για τη βόλτα



Τρίτη 26 Απριλίου 2016

Εκεί.







ένα μέρος κρατάω καθαρό
να κατοικίσεις...
κάτω από το δεξί μαστό.

ξέρεις πόση δύναμη θέλει
για να σπάσεις δυο πόδια;;;
να στριφογυρίσεις ένα λαιμό;;;
να θρυμματίσεις βραχίονες καρπούς και δάχτυλα
να κάνεις τα χέρια κορδέλες αράχνινες
σπάργανα απαλά να τυλιχθείς;;; 

θέλει υπομονή να διπλώσεις έναν άνθρωπο
σε εβδομήντα  και δυο στρώσεις.
θέλει την αγάπη τρυφερά πρωτόγονη
πριν οι θεοί την δέσουν
στον πάσαλο της αυλής τους.

θα βάψω τα δόντια μου με στάχτες
να μην σε τρομάξουν στο σκοτάδι.
Τα μάτια σου δεν θα τα κλείσω.
θα τα κρατήσω στην παλάμη
συντροφιά.

 κατάπια όλα τα ρολόγια
γδύθηκα όλες τις εποχές
πλύθηκα όλα τα λόγια
έφτυσα ανάσες.
γεννήθηκα τρεις φορές μπροστά σου
και περπάτησα την μια.
 μηδέν από μηδέν
τα πάντα
 γλυκιέ μου.

πίστεψε με 

κρατάω
ένα μέρος στοργικό
για να σε κρύψω
κάτω από το δεξί μου βυζί
εκεί.. 

έλα...έλα...
κοίτα με χαμογελάω

Δευτέρα 4 Απριλίου 2016

Υπάρχει εχθρός.




ph. diane arbus


Το σκοτάδι σου προσφέρει τρυφερά
συνθήκη συμμόρφωσης 

Κρύψε τα παιδιά μέσα στο ντουλάπι
και αφουγκράσου 
Η άνοιξη επαναλαμβάνεται
κάθε 12 δευτερόλεπτα
Σε οθόνες υψηλής ευκρίνειας
μπουσουλάνε
λιποβαρείς Θεοί 
Τρεις χιλιάδες ανείπωτες λέξεις
φυτρώνουν στο χώμα που
παραμένουν οι πενθούντες 
 Στα πιάτα μας
σερβίρονται ομολογίες πίστης
 Οι καλοί άνθρωποι 
δεν ξαγρυπνάνε ιδρωμένοι
Τα λάθη τους ξεχνιούνται
στα δόντια της αγάπης

Σύντομα θα χαθεί το φως

Μη φοβάσαι όμως
Κάπου εκεί 
μας φυλάει ο εχθρός.

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016

Κανείς δεν γελάει.










 Στον παράδεισο μου 
η μονή ώρα είναι εκεί
Καθηλωμένη στο πάτωμα
Με δυο καρφιά
και τρεις τσιχλόφουσκες
Ξεκοιλιασμένη
λιπαρή
Παραδομένη
στην εκτροπή
Στον παράδεισο μου κανείς
δεν έχει μια ζωή
Έχει πολλές
κι έτσι γίνεται θεός
και οι ζωές του
μήτρες θεϊκές
Αχλάδια
 κίτρινα
πράσινα
Είδωλα
κρεμασμένα στα δάχτυλα του

 Στον παράδεισο μου 
η μόνη πόρνη είμαι εγώ
Λατρεμένη
 Απόκληρη
 Υπέροχη
Χωρίς μετάνοια
Χωρίς λουρί
Χωρίς αιτία να εξαγνίζει
Αγορασμένη 
μα ποτέ
πουλημένη


  Στον παράδεισο μου
 γίνομαι η αρχή
 η μέση
το τέλος
 O ιδρώτας
 το κουνούπι
 και η πλήξη
 Γαβγίζω
Ουρλιάζω
Κουλουριάζομαι
Το δεξί μου μάτι βουλιάζει
 μέσα στο κρανίο μου
Κανείς δεν γελάει
 στον παράδεισο μου

 Κανείς δεν γελάει
      Κανείς δεν γελάει....